De vergelijking tussen de Russische inval in Oekraïne in 2022 en de huidige situatie rond Iran in 2026 ligt voor de hand. In beide gevallen zagen we een snelle schokreactie, oplopende energieprijzen en forse intraday-bewegingen.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Toch is het essentieel om te begrijpen dat de context waarin deze gebeurtenissen plaatsvinden fundamenteel verschilt. Juist die context bepaalt waarom de marktreactie nu minder ontwrichtend is dan toen.

De eerste reactie: paniek, olie omhoog, daarna herstel

In 2022 reageerden markten direct negatief op de inval in Oekraïne. Europese indices kregen de grootste klap door hun afhankelijkheid van Russische energie. Wall Street daalde intraday stevig, maar draaide later die dag zelfs naar winst. Dat onderstreept hoe snel markten van paniek naar vooruitkijken kunnen schakelen.

In 2026 zagen we rond Iran een vergelijkbaar patroon. Aandelen daalden in de eerste weken enkele procenten vanaf recente toppen, terwijl olie scherp opliep door de dreiging rond de Straat van Hormuz. Deze zeestraat is cruciaal voor de wereldwijde energievoorziening, wat de gevoeligheid van de markt verklaart. Net als in 2022 volgden er daarna snelle herstelbewegingen zodra er signalen kwamen van mogelijke de-escalatie.

De overeenkomst is duidelijk: geopolitieke schokken leiden vrijwel altijd tot een initiële risk-off beweging, gevolgd door een herstel zodra beleggers inschatten dat het scenario beheersbaar blijft.

Het grote verschil: de macro-achtergrond

Hier ontstaat het echte onderscheid tussen beide periodes.

In 2022 bevond de markt zich al in een kwetsbare positie. Inflatie was hoog, centrale banken stonden aan de vooravond van agressieve renteverhogingen en de economische onzekerheid nam toe. De oorlog werkte daardoor als katalysator voor een bredere correctie. Wat begon als een geopolitieke schok, groeide uit tot een structurele berenmarkt.

In 2026 ligt dat anders. De Amerikaanse economie staat er relatief sterker voor, met solide winstgroei en een dominante rol van technologie en AI in de markt. Daarnaast is de VS uitgegroeid tot een belangrijke energieproducent, waardoor de directe impact van hogere olieprijzen minder zwaar doorwerkt dan in Europa.

Dat betekent dat de huidige geopolitieke spanning plaatsvindt in een markt die meer buffer heeft. De schok wordt daardoor sneller geabsorbeerd.

Europa blijft de zwakke schakel

Net als in 2022 blijft Europa gevoeliger voor dit soort ontwikkelingen. De afhankelijkheid van externe energiebronnen en de kwetsbaarheid van de industrie zorgen ervoor dat Europese markten doorgaans harder reageren op escalatie.

Wel valt op dat het herstel in 2026 sneller verloopt dan in 2022, vooral wanneer er signalen zijn van diplomatie of tijdelijke rust. Sectoren zoals banken en travel reageren sterk op dat soort nieuws, terwijl energie en defensie profiteren van escalatie.

De rol van olie blijft allesbepalend

In beide situaties loopt de belangrijkste transmissie via energieprijzen. Dat is de spil waar alles om draait.

Wanneer olieprijzen snel stijgen en hoog blijven, ontstaat druk op inflatie, renteverwachtingen en uiteindelijk economische groei. Dat zagen we duidelijk in 2022.

In 2026 zien we hetzelfde mechanisme, maar tot nu toe zonder dat het uit de hand loopt. Zolang de verstoringen rond de Straat van Hormuz tijdelijk blijven of gedeeltelijk worden opgelost, blijft de impact beheersbaar. Wordt de verstoring langdurig, dan verandert het speelveld direct.

Markten kijken weer vooruit, en dat is zowel kracht als risico

Wat opvalt in de huidige markt is hoe snel beleggers weer vooruit kijken. De daling werd relatief snel opgekocht en indices hebben zelfs nieuwe hoogtepunten bereikt.

Dat laat zien dat de markt momenteel uitgaat van een scenario waarin escalatie beperkt blijft en diplomatie uiteindelijk de overhand krijgt.

Maar daar zit ook het risico.

Wanneer de realiteit niet overeenkomt met dat optimistische scenario, kan de reactie scherp zijn. De huidige positionering impliceert dat veel slecht nieuws al wordt genegeerd. Dat maakt de markt kwetsbaar voor onverwachte negatieve ontwikkelingen.

Onze visie: wat betekent dit

Op basis van het huidige beeld ligt een herhaling van de brede berenmarkt uit 2022 niet voor de hand. De fundamentele ondergrond is simpelweg sterker en de geopolitieke schok wordt tot nu toe als tijdelijk beschouwd.

Dat neemt niet weg dat correcties realistisch blijven.

Voor de korte termijn achten wij de kans op een nieuwe daling van circa 5% tot 10% aanwezig wanneer de situatie rond Iran opnieuw escaleert of de energiemarkt opnieuw onder druk komt te staan. Dat hoort bij dit soort markten en past binnen het patroon van headline-gedreven volatiliteit.

Voor een diepere en langdurige daling is meer nodig. Dan moet de geopolitieke spanning doorslaan naar een structurele stijging van olieprijzen, oplopende inflatie en neerwaartse bijstellingen van winstverwachtingen. Pas in dat scenario ontstaat een omgeving die vergelijkbaar is met 2022.

Onze eindconclusie

De vergelijking met Oekraïne klopt in het eerste deel van de beweging: een snelle schok gevolgd door herstel. Maar het tweede deel van het verhaal is anders.

In 2022 viel de oorlog samen met een zwakke macro-omgeving en werd het de start van een bredere daling. In 2026 speelt de situatie rond Iran zich af in een markt met sterkere fundamentals, hogere winstgroei en meer veerkracht.

Wij zien daarom dat markten momenteel vooruitlopen op een scenario van beheersing en de-escalatie. Zolang dat scenario overeind blijft, blijft de opwaartse trend intact.

Tegelijk is duidelijk dat dit optimisme weinig ruimte laat voor tegenvallers. Juist daardoor kan een verslechtering van de situatie snel leiden tot scherpe, maar waarschijnlijk tijdelijke correcties.

Onze visie blijft dat de markt op dit moment “beyond the conflict” kijkt, maar dat beleggers rekening moeten houden met plotselinge volatiliteit zolang de situatie rond Iran niet definitief is gestabiliseerd.

English

Ukraine was the blueprint, but Iran is playing out in a different market environment

The comparison between Russia’s invasion of Ukraine in 2022 and the current situation around Iran in 2026 is logical. In both cases, markets initially reacted with a sharp risk-off move, rising energy prices and significant intraday volatility. However, the broader context is fundamentally different. That difference explains why the market reaction in 2026 has, so far, been less disruptive than in 2022.

The initial reaction: panic, oil higher, then recovery

In 2022, markets immediately sold off following the invasion of Ukraine. European indices were hit harder due to their dependence on Russian energy. Wall Street dropped sharply intraday but reversed and closed higher, illustrating how quickly markets shift from panic to forward-looking behavior.

In 2026, the Iran situation triggered a similar pattern. Equities declined in the first weeks from recent highs, while oil prices surged due to risks around the Strait of Hormuz. This shipping route is critical for global energy flows, which explains the market sensitivity. As in 2022, partial recoveries followed quickly once signals of de-escalation emerged.

The similarity is clear: geopolitical shocks tend to trigger a fast initial sell-off, followed by a rebound as investors begin to price in a more controlled outcome.

The key difference: macro backdrop

This is where the real divergence appears.

In 2022, markets were already fragile. Inflation was elevated, central banks were preparing aggressive tightening, and economic uncertainty was rising. The war acted as a catalyst that accelerated an already forming downturn. What started as a geopolitical shock evolved into a broader bear market.

In 2026, the backdrop is stronger. The U.S. economy is supported by solid earnings growth and continued leadership from technology and AI-related sectors. In addition, the United States is now a major energy producer, which reduces the direct economic impact of rising oil prices compared to Europe.

As a result, the current geopolitical shock is being absorbed more efficiently by the market.

Europe remains the weak link

As in 2022, Europe remains more vulnerable to geopolitical stress. Its reliance on external energy and industrial exposure makes it more sensitive to escalation.

That said, the recovery in 2026 has been faster than in 2022, particularly when there are signs of diplomacy or temporary stabilization. Sectors such as banks and travel tend to rally on de-escalation, while energy and defense outperform during escalation phases.

Oil remains the central transmission channel

In both periods, energy prices are the key transmission mechanism.

When oil rises sharply and stays elevated, it feeds into inflation, rate expectations and ultimately growth concerns. This dynamic was clearly visible in 2022.

In 2026, the same mechanism is present, but so far without spiraling out of control. As long as disruptions around the Strait of Hormuz remain temporary or partially resolved, the broader impact stays contained. A prolonged disruption would materially change that outlook.

Markets are already looking beyond the conflict, which is both strength and risk

One of the most notable features of the current market is how quickly investors have moved forward. The sell-off was bought relatively fast and indices have reached new highs.

This suggests that markets are pricing in a scenario of limited escalation and eventual stabilization.

However, that is also where the risk lies.

If reality diverges from this optimistic scenario, the adjustment could be sharp. Current positioning reflects a high degree of confidence, leaving the market vulnerable to negative surprises.

Our view: probability of a new drawdown

Based on current conditions, a repeat of the broad 2022 bear market does not appear to be the base case. The fundamental backdrop is stronger and the geopolitical shock is still being treated as temporary.

That said, corrections remain a realistic outcome.

In the near term, we see a credible probability of a 5% to 10% pullback if tensions around Iran escalate again or if energy markets tighten further. This would fit the pattern of headline-driven volatility.

For a deeper and more sustained decline, additional factors are required. The geopolitical shock would need to translate into structurally higher oil prices, rising inflation and downward revisions to earnings expectations. Only under those conditions would the setup resemble 2022.

Our conclusion

The comparison with Ukraine holds for the first phase: a sharp shock followed by a recovery. The second phase, however, is different.

In 2022, the war coincided with a weak macro environment and became the starting point of a broader decline. In 2026, the Iran situation is unfolding within a market supported by stronger fundamentals, earnings growth and structural resilience.

Our view is that markets are currently pricing in a controlled path toward de-escalation. As long as that scenario holds, the upward trend remains intact.

At the same time, this optimism leaves little margin for error. Any deterioration in the geopolitical situation could trigger sharp, but likely temporary, corrections.

We maintain the view that markets are looking beyond the conflict, while acknowledging that volatility can return quickly as long as the situation around Iran remains unresolved.