Het verhaal van Citrini Research begint op een manier die eerder klinkt als een roman dan als beleggingsonderzoek (zie hier de hele blogpost).

Terwijl analisten, hedgefondsen en oud-militairen op televisie zich buigen over dashboards en modellen, wordt ergens anders een totaal andere keuze gemaakt. Niet nog een spreadsheet. Niet nog een model. Maar iemand op pad sturen, met cash, een camera en een flinke dosis lef, richting de Straat van Hormuz.

• De markt vertrouwt vrijwel volledig op AIS-data en satellietbeelden voor inschattingen van doorvoer en risico
• Veldonderzoek laat zien dat tot ongeveer de helft van het scheepvaartverkeer niet zichtbaar is in deze systemen
• Schepen manipuleren actief signalen of schakelen transponders uit om detectie te vermijden
• Een Iraanse schaduwvloot blijft olie vervoeren terwijl de markt denkt dat de doorvoer stokt
• Hierdoor kunnen olieprijzen, inflatieverwachtingen en macro-inschattingen structureel verkeerd worden ingeprijsd

De wereld van dashboards

Het contrast kan bijna niet groter zijn. Aan de ene kant de wereld van perfect ogende grafieken en datapunten die continu worden geüpdatet. Aan de andere kant iemand die in een speedboot stapt zonder GPS, ergens midden op zee belandt terwijl drones overvliegen, en probeert te begrijpen wat er nu echt gebeurt.

De reden voor die extreme aanpak wordt al snel duidelijk. De hele markt, zonder uitzondering, kijkt namelijk naar exact dezelfde informatie. AIS-data laat zien waar schepen zich bevinden, satellietbeelden tonen bewegingen en mogelijke opstoppingen, en officiële rapporten geven een kader waarbinnen alles wordt geïnterpreteerd. Op basis daarvan ontstaat een ogenschijnlijk logisch beeld waarin de doorvoer door de Straat van Hormuz onder druk ligt en schaarste dreigt.

Wat er buiten beeld gebeurt

Dat beeld begint te wankelen zodra iemand daadwerkelijk ter plaatse kijkt. Wat naar voren komt, is geen kleine afwijking of nuance, maar een compleet andere realiteit. Ongeveer de helft van het scheepvaartverkeer blijkt simpelweg niet zichtbaar te zijn in de data waar de hele markt op vertrouwt.

Schepen zetten hun transponders uit, manipuleren signalen of zenden bewust misleidende informatie uit. Wat in de systemen niet bestaat, bestaat in werkelijkheid nog steeds. Alleen ziet niemand het. Terwijl analisten denken dat de stroom stokt, vaart er in werkelijkheid een schaduwvloot rond die olie blijft verplaatsen.

De blinde vlek van de markt

En daar ontstaat de echte verwarring. De markt reageert niet op wat er daadwerkelijk gebeurt, maar op wat zichtbaar is in de data. Als die data een blinde vlek heeft van ongeveer vijftig procent, dan is het beeld waarop prijzen worden gebaseerd per definitie incompleet.

Het ironische is dat dit gebeurt in een tijd waarin technologie geavanceerder is dan ooit. Hoe meer schermen, hoe groter het vertrouwen in de cijfers. Maar als de input wordt gemanipuleerd of ontbreekt, dan zit de fout niet in het model, maar in de basis.

Impact op olie en macro

Dat heeft directe gevolgen voor hoe beleggers naar de oliemarkt kijken. Als de aanvoer minder verstoord is dan gedacht, dan is de veronderstelde schaarste mogelijk overdreven. Dat betekent dat olieprijzen hoger kunnen staan dan gerechtvaardigd is, dat inflatieverwachtingen te stevig zijn en dat rente-inschattingen mogelijk te strak worden gemaakt.

In zo’n situatie ontstaat ruimte voor herwaardering. Niet omdat de situatie verandert, maar omdat het begrip ervan verandert.

Conclusie

Wat dit verhaal uiteindelijk blootlegt, is iets wat vaker voorkomt in markten, maar zelden zo zichtbaar wordt. Iedereen kijkt naar dezelfde informatie en trekt vergelijkbare conclusies. Dat voelt veilig, maar het betekent ook dat dezelfde fout collectief wordt gemaakt.

En ergens, ver weg van de schermen, zit iemand in een boot met een sigaar die ontdekt dat de werkelijkheid zich niet laat vangen in een dashboard. Dat is waar het verschil ontstaat tussen wat de markt denkt te weten en wat er daadwerkelijk gebeurt.

English

Strait of Hormuz: what Wall Street sees… and what is actually happening

The story from Citrini Research starts in a way that feels more like a novel than investment research. While analysts, hedge funds and retired military figures sit behind screens and models, a completely different decision is made. Not another spreadsheet. Not another model. But sending someone into the field, with cash, a camera and a high tolerance for risk, toward the Strait of Hormuz.

• The market relies heavily on AIS data and satellite imagery to assess flow and risk
• Field research indicates that up to half of actual shipping traffic is missing from these datasets
• Ships actively manipulate signals or switch off transponders to avoid detection
• An Iranian shadow fleet continues transporting oil while the market assumes disruption
• This creates structural mispricing in oil, inflation expectations and macro positioning

The world of dashboards

The contrast could not be sharper. On one side, perfectly structured data, continuously updated and interpreted. On the other, someone stepping onto a speedboat without GPS, navigating open waters while drones fly overhead, trying to understand reality firsthand.

The reason becomes clear quickly. The entire market is working from the same inputs. AIS data tracks vessels, satellite imagery monitors movement, and official reports provide context. From that, a consistent narrative emerges: the Strait is under pressure and supply risk is rising.

What happens outside the data

That narrative starts to break once someone observes reality directly. What emerges is not a minor deviation but a fundamentally different picture. Roughly half of actual traffic is simply not visible in the datasets the market relies on.

Ships go dark, spoof destinations or broadcast misleading identifiers. What does not exist in the data still exists in reality. While analysts assume disruption, a shadow fleet continues to move oil through the region.

The market’s blind spot

This is where confusion turns into mispricing. Markets react to visible data, not actual flows. If the dataset has a structural blind spot of around fifty percent, then pricing is built on incomplete information.

The irony is that this happens in an era of advanced technology. More screens create more confidence, but if the input is flawed, the output follows.

Impact on oil and macro

This has direct implications for how investors interpret the oil market. If supply is less disrupted than assumed, then perceived scarcity may be overstated. That implies oil prices could be too high, inflation expectations too firm and rate expectations too restrictive.

In such an environment, repricing becomes likely. Not because reality changes, but because understanding improves.

Conclusion

What this story ultimately reveals is a classic market dynamic. Everyone looks at the same data and draws similar conclusions. That feels safe, but it also means the same mistake can be made collectively.

And somewhere far from the screens, someone in a boat realizes that reality does not fit neatly into a dashboard. That is where the gap emerges between what the market believes and what is actually happening.