■ Nieuws: Avantium heeft de eerder aangekondigde afsplitsing van Parana Technology afgerond. Naar Parana Materials gaan het intellectuele eigendom rond de technologie, de opgebouwde kennis, lopende projecten en het gespecialiseerde team. Ook de verdere ontwikkeling en commercialisering van de biobased polyesters komen bij de nieuwe onderneming te liggen. FDCA en PEF blijven volledig bij Avantium.
■ Wat gaat er mee: Parana krijgt meer dan een map met patenten. De mensen die de technologie kennen, het ontwikkelwerk en bestaande projecten verhuizen mee. In 2025 liepen onder meer toepassingstesten met LEGO en een groot cosmeticamerk. Parana was toen nog vroege R&D binnen Corporate Technology en geen bewezen commerciële activiteit, maar juist de mogelijke toekomstige waarde wordt nu buiten Avantium verder ontwikkeld.
■ Financiering en subsidie: aan Parana is steun toegekend via het Just Transition Fund en DEI+. Dat geld wordt niet uit Avantium gehaald, maar komt beschikbaar voor de nieuwe onderneming. Ook LIOF is betrokken en de oprichters investeren zelf, al is niet openbaar gemaakt hoeveel. Parana krijgt daarmee een eigen route naar financiering terwijl Avantium zijn schaarse middelen op FDCA en PEF concentreert.
■ Wat ontbreekt: Avantium houdt een minderheidsbelang, maar vertelt niet hoe groot dat belang is, tegen welke waardering Parana wordt afgesplitst of tegen welke voorwaarden andere partijen instappen. Dat is extra opvallend omdat Avantium eerder zelf aangaf dat dit soort afsplitsingen geen materiële kasopbrengst hoeven op te leveren en de mogelijke waarde dus juist in het resterende belang moet zitten.
■ Investment View: voor ons wordt het beeld steeds ongemakkelijker. Parana krijgt een eigen reddingsboot met technologie, mensen, projecten en toegang tot financiering en subsidie. Het veel grotere financiële risico rond FDCA, PEF en Delfzijl bestond al vóór deze transactie en blijft volledig bij Avantium. Precies daar zit ook de gewone belegger, die mogelijk opnieuw moet betalen via een grote aandelenuitgifte.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Investment View

Avantium begint wat ons betreft steeds meer op een zinkend schip te lijken. Niet omdat Parana nu een winstgevende kroonjuweel uit de onderneming haalt en evenmin omdat FDCA of PEF worden weggegeven. Die kern blijft volledig binnen Avantium. Het beeld ontstaat doordat een technologie met mensen, kennis en mogelijke toekomstige waarde een eigen reddingsboot krijgt, terwijl het beursgenoteerde moederschip verder moet met verreweg de zwaarste financiële opgave.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Dat zware risico is bovendien niet door deze afsplitsing ontstaan. Avantium zat al diep in de financieringsproblemen. Over de eerste helft van 2026 bedroeg de omzet slechts €4,7 miljoen, terwijl de EBITDA negatief was met €18,8 miljoen.

De kaspositie zakte van €57,5 miljoen eind 2025 naar €23,9 miljoen eind juni. Daarbovenop kwam een materiële onzekerheid over de continuïteit, een voorgenomen aandelenuitgifte van minstens €55 miljoen en een mogelijke financiering van €20 miljoen via Nij Begun.

Parana veroorzaakt dat niet. Het legt alleen scherper bloot waar de risico's blijven liggen.

Parana vertrekt niet met lege handen

Parana was nog geen bewezen commerciële onderneming. Dat moet duidelijk worden gezegd. De technologie bevond zich in 2025 nog in de vroege onderzoeks- en ontwikkelingsfase binnen Corporate Technology en er waren geen grote structurele omzetstromen waarmee een zelfstandige waardering eenvoudig kon worden onderbouwd.

Maar daaruit volgt niet dat er niets wordt overgedragen. Intellectueel eigendom, opgebouwde kennis, projecten en het gespecialiseerde team gaan naar de nieuwe onderneming. Ook het ontwikkelwerk rond mogelijke commerciële toepassingen verhuist mee. Testen met LEGO en een groot cosmeticamerk bewijzen nog geen commercieel succes, maar laten wel zien dat Parana verder was dan een los laboratoriumidee.

Dat onderscheid is cruciaal. Avantium geeft geen bewezen winstmachine weg, maar wel een mogelijke toekomstige groeirichting die jarenlang binnen de beursgenoteerde onderneming is ontwikkeld.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

En hoeveel daarvan blijft van de gewone belegger?

Dat is precies waar het bericht tekortschiet. Avantium zegt dat het een minderheidsbelang houdt, maar vermeldt niet hoeveel procent.

Juist dat cijfer is essentieel. Als Parana nog jaren ontwikkeling nodig heeft en vandaag nauwelijks directe kaswaarde vertegenwoordigt, moet de economische waarde voor Avantium vooral zitten in de mogelijkheid dat het resterende belang later meer waard wordt.

Zonder percentage kan een belegger daar niets mee. Een belang van 10% vertelt een heel ander verhaal dan een belang van 40%. Ook de waardering waarop andere partijen instappen bepaalt hoeveel toekomstige waarde feitelijk is verdeeld.

Avantium vraagt beleggers dus in feite vertrouwen te hebben in een economische uitkomst die zij niet kunnen narekenen.

Bij Carbeau kon die openheid blijkbaar wel

Daarmee wordt het verschil met de eerdere afsplitsing van Volta Technology naar Carbeau lastig te negeren. Toen gaf Avantium wel concrete cijfers over externe financiering en werd het resterende belang van Avantium expliciet bekendgemaakt.

Daar kon een belegger een model naast leggen en zelf beoordelen hoeveel waarde binnen Avantium bleef.

Bij Parana ontbreekt precies die informatie. Dat maakt de logische vraag onvermijdelijk: waarom kan Avantium bij de ene afsplitsing wel duidelijk zijn over percentages en financiering, maar bij de andere niet?

Voor een onderneming die opnieuw grote bedragen van de kapitaalmarkt nodig heeft, vinden wij dat een zeer ongelukkige keuze.

De mensen rond de technologie stappen eveneens over

De behoefte aan openheid wordt groter doordat belangrijke personen uit Avantium meegaan naar Parana. Gert-Jan Gruter ontwikkelde de technologie binnen Avantium, was CTO en gaat nu als medeoprichter en CTO verder bij de nieuwe onderneming. Willem-Jan Meijer, die Parana leidt, heeft eveneens een verleden bij Avantium.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Daaruit volgt geen beschuldiging. Het kan juist verstandig zijn om de mensen die de technologie het beste begrijpen de verantwoordelijkheid te geven om haar verder te ontwikkelen.

Maar wanneer voormalige sleutelfiguren van de onderneming ook betrokken zijn bij het bedrijf dat technologie en kennis ontvangt, moet de financiële structuur glashelder zijn. Beleggers willen weten hoe de waardering is vastgesteld, welk belang de oprichters verkrijgen, welke rechten Avantium heeft en of de voorwaarden onafhankelijk zijn beoordeeld.

Dat is geen wantrouwen om het wantrouwen. Dat is normale corporate governance.

Subsidie versterkt Parana, maar komt niet uit Avantium

Ook bij de subsidies moet precies worden gekeken naar wat er werkelijk gebeurt. De steun vanuit het Just Transition Fund en DEI+ wordt niet uit de kas van Avantium gehaald en vervolgens aan Parana meegegeven. Aan de nieuwe onderneming is steun toegekend voor verdere ontwikkeling.

Dat onderscheid is belangrijk.

Het effect blijft echter relevant voor de analyse. Parana krijgt buiten Avantium toegang tot publieke middelen, terwijl de oprichters en LIOF eveneens betrokken zijn bij de financiering. Het bedrag dat de oprichters zelf investeren is niet gepubliceerd en daar moeten dus geen conclusies over worden verzonnen.

Voor Parana is deze eigen financieringsroute gunstig. Voor Avantium betekent het vooral dat de onderneming niet langer iedere euro voor deze technologie zelf hoeft op te brengen. Dat is rationeel, maar het maakt het percentage dat Avantium behoudt des te belangrijker.

Geleen blijft aan boord, Parana krijgt toegang

De polymerisatie installatie in Geleen blijft eigendom van Avantium. Parana gaat de installatie huren en gebruiken voor eigen ontwikkeling, opschaling en productie voor derden, terwijl Avantium toegang houdt voor FDCA en PEF.

Ook dat kan economisch verstandig zijn. Een bestaande installatie wordt beter benut en Parana hoeft niet direct zelf vergelijkbare infrastructuur te bouwen.

Alleen kennen beleggers de belangrijkste contractuele voorwaarden niet. De huurprijs wordt niet bekendgemaakt, evenmin als de verdeling van onderhoud, toekomstige investeringen en beschikbare capaciteit. Als beide ondernemingen de installatie tegelijkertijd nodig hebben, is niet publiek duidelijk wie voorrang krijgt.

Dat betekent niet dat hier een probleem bestaat. Het betekent dat een professionele belegger de overeenkomst niet volledig kan beoordelen.

Het echte zinkende schip heet FDCA, PEF en financiering

Daarmee komen we bij het punt waar de vergelijking met een zinkend schip werkelijk relevant wordt.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Parana is niet de oorzaak van de financiële nood bij Avantium. Het grote kapitaalrisico zat altijd al bij de kern. De fabriek in Delfzijl moet worden opgeschaald, productie moet stabiel worden, klanten moeten voldoende volumes afnemen en het bredere licentiemodel moet uiteindelijk aantonen dat de technologie ook buiten de eigen fabriek economisch aantrekkelijk is.

Daarvoor is tijd nodig en vooral geld.

De onderneming zat vóór deze Parana deal al in een situatie waarin de kas hard terugliep en nieuw eigen vermogen nodig was. Als die reis langer duurt of duurder wordt dan gepland, komt de rekening niet bij Parana terecht. Die blijft bij Avantium.

En dus bij zijn aandeelhouders.

De reddingsboten worden interessanter dan het moederschip

Precies daar wordt het beeld ongemakkelijk. Niet omdat Parana vandaag aantoonbaar meer waard is dan Avantium, want daar is geen bewijs voor. Het gaat om de richting waarin de verschillende risico's zich bewegen.

Parana krijgt een aparte juridische structuur, een eigen management, toegang tot financiering en subsidie en de vrijheid om zijn technologie zelfstandig verder te ontwikkelen. Avantium concentreert ondertussen vrijwel alle eigen financiële slagkracht op FDCA en PEF.

In theorie is dat verstandig. In een onderneming met beperkte middelen moet kapitaal naar de grootste strategische kans.

Maar als die ene resterende grote kans vervolgens enorme hoeveelheden nieuw kapitaal blijft vragen, begint de concentratie ook gevaarlijk te worden. Het moederschip wordt steeds afhankelijker van één zware motor die nog moet bewijzen dat hij economisch voldoende vermogen levert.

De gewone belegger dreigt de dupe te worden

Dat is uiteindelijk waar wij het hardst over zijn. De gewone belegger heeft jarenlang via Avantium meebetaald aan een bredere portefeuille van technologieën. Nu krijgt Parana een zelfstandig bestaan, maar weet diezelfde belegger niet welk percentage hij indirect behoudt als Parana later succesvol wordt.

Tegelijk wordt hij geconfronteerd met een voorgenomen aandelenuitgifte van minstens €55 miljoen bij Avantium. Als nieuwe aandelen tegen een lage koers worden geplaatst, moet hij opnieuw geld bijleggen om zijn relatieve belang te beschermen. Doet hij dat niet, dan verwatert zijn positie.

Daar zit het pijnlijke contrast. Een mogelijke groeirichting krijgt een eigen reddingsboot, terwijl de gewone aandeelhouder op het moederschip mogelijk opnieuw zijn portemonnee moet trekken om het grootste financiële risico te blijven financieren.

Wat een onzin om dit als belangrijk nieuws te brengen

Juist daarom vinden wij de toon van dit bericht bijna lachwekkend. Avantium heeft veel belangrijkere informatie te leveren. Hoe verloopt de werkelijke opschaling in Delfzijl? Hoe snel stijgt de verkoopbare productie? Wat kosten de volgende stappen? Wanneer neemt het kasverbruik af? Hoe groot wordt de definitieve financieringsbehoefte en tegen welke voorwaarden wordt het nieuwe aandelenkapitaal opgehaald?

Dat zijn vragen waarmee miljarden aan toekomstige waarde of enorme verwatering kunnen worden bepaald.

Dan komt een bericht waarin vooral wordt verteld dat een al aangekondigde afsplitsing formeel is afgerond, terwijl het exacte minderheidsbelang en de waardering niet worden genoemd.

Wat moet een belegger daar in hemelsnaam mee?

Als dit tegenwoordig voldoende is om uitgebreid als nieuws te brengen, moet je je bijna afvragen of het volgende persbericht gaat over een nieuwe koelkast in de kantine.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Waarom Avantium voor ons een flut aandeel blijft

Wij gebruiken dat woord bewust. Niet omdat de technologie waardeloos zou zijn en ook niet omdat Delfzijl noodzakelijk moet mislukken. Het probleem zit in de economische verhouding tussen mogelijke toekomstige waarde en het kapitaal dat de bestaande aandeelhouder nog moet riskeren om daar te komen.

Een onderneming kan technisch slagen en tegelijkertijd een beroerde belegging blijken wanneer de weg naar succes wordt betaald met steeds meer aandelen, steeds meer kapitaal en steeds minder waarde per bestaand aandeel.

Bij Avantium is dat precies het risico dat beleggers niet uit het oog mogen verliezen. Parana verandert dat probleem niet. Het maakt alleen nog zichtbaarder hoe belangrijk het wordt om bij iedere overdracht, financiering en nieuwe aandelenuitgifte te vragen wie uiteindelijk de waarde krijgt en wie de rekening betaalt.

Investment Conclusion

Het schip is nog niet gezonken. Maar Parana krijgt wel een eigen reddingsboot, terwijl Avantium met de zwaarste financiële lading verder moet.

Dat de gewone belegger niet eens weet hoeveel van Parana nog van hem is, vinden wij ronduit slecht. Voor ons blijft Avantium een flut aandeel.

English

Avantium Is Starting to Look Like a Sinking Ship: Parana Gets a Lifeboat While Shareholders Stay On Board

■ News: Avantium has completed the previously announced spin-out of Parana Technology. Intellectual property, accumulated know-how, ongoing projects and the specialised team move to Parana Materials. The further development and commercialisation of its bio-based polyesters will also take place there. FDCA and PEF remain fully within Avantium.
■ What is leaving: Parana receives more than a collection of patents. The people who understand the technology, development work and existing projects move with it. Application testing with LEGO and a major cosmetics company was already under way in 2025. Parana was still early-stage R&D within Corporate Technology rather than a proven commercial operation, but its potential future value will now be developed outside Avantium.
■ Funding and subsidies: support has been awarded to Parana through the Just Transition Fund and DEI+. This is not money transferred out of Avantium's cash balance. LIOF is also involved and the founders are investing, although the amount of their investment has not been disclosed. Parana therefore obtains an independent funding route while Avantium concentrates scarce resources on FDCA and PEF.
■ What is missing: Avantium retains a minority stake but does not disclose its size, the valuation used in the spin-out or the terms on which other parties invest. This is particularly relevant because Avantium has previously indicated that such spin-outs are not expected to generate material cash proceeds, meaning that potential value should largely reside in the remaining minority stake.
■ Investment View: the picture is becoming increasingly uncomfortable. Parana receives its own lifeboat with technology, people, projects and access to funding and subsidies. The much larger financial risk surrounding FDCA, PEF and Delfzijl already existed before this transaction and remains entirely with Avantium. That is also where ordinary shareholders remain, potentially facing another major equity raise.

Investment View

In our view, Avantium is increasingly beginning to resemble a sinking ship. Not because Parana is removing a profitable crown jewel and not because FDCA or PEF are being transferred. The core remains entirely within Avantium. The image arises because a technology containing people, know-how and potential future value receives its own lifeboat while the listed parent continues with by far the heaviest financial challenge.

That financial risk was not created by this spin-out. Avantium was already under severe funding pressure. First-half 2026 revenue amounted to only €4.7 million, while EBITDA was negative €18.8 million. Cash declined from €57.5 million at the end of 2025 to €23.9 million by the end of June. On top of that came material uncertainty around going concern, a planned equity raise of at least €55 million and a potential €20 million facility through Nij Begun.

Parana does not cause these problems. It simply makes clearer where the risks remain.

Parana Does Not Leave Empty-Handed

Parana was not a proven commercial business. That needs to be clear. In 2025 the technology was still in an early research and development phase within Corporate Technology and there were no large recurring revenue streams supporting an obvious standalone valuation.

That does not mean nothing is being transferred. Intellectual property, accumulated know-how, projects and the specialised team move into the new business. Development around potential commercial applications moves with them.

Testing with LEGO and a major cosmetics company does not prove commercial success, but it shows that Parana had progressed beyond a disconnected laboratory concept.

Avantium is therefore not giving away a proven profit engine, but it is transferring a potential future growth avenue that was developed inside the listed company.

How Much of That Still Belongs to Shareholders?

This is exactly where the announcement falls short. Avantium says it retains a minority stake but does not disclose the percentage.

That number is essential. If Parana still requires years of development and represents limited immediate cash value, the economic case for Avantium should largely rest on the possibility that its remaining stake becomes more valuable over time.

Without the percentage, investors cannot assess that opportunity.

A 10% interest tells a very different story from a 40% interest. The valuation at which other parties invest also determines how potential future value has been divided.

Investors are effectively being asked to trust an economic outcome they cannot calculate.

Avantium Was More Transparent With Carbeau

The contrast with the earlier Volta Technology spin-out into Carbeau is difficult to ignore. In that transaction, Avantium disclosed concrete information about external funding and its remaining ownership stake.

Professional investors could model the economics.

With Parana, that information is missing. That creates a simple question: why can Avantium disclose ownership percentages and financing terms in one spin-out but not another?

For a company that needs substantial new capital from financial markets, we regard that as a poor choice.

Key People Also Move With the Technology

The need for transparency becomes more important because senior people from Avantium are moving to Parana. Gert-Jan Gruter developed the technology inside Avantium, served as CTO and now becomes co-founder and CTO of the new company. Willem-Jan Meijer, who leads Parana, also has a history at Avantium.

This does not imply wrongdoing. It may be entirely sensible for the people with the deepest knowledge of the technology to lead its further development.

But when former key figures are also involved in the entity receiving the technology and know-how, the financial structure should be completely transparent.

Investors should know how the valuation was determined, what ownership the founders receive, what rights Avantium retains and whether the terms were independently reviewed.

That is standard corporate governance, not suspicion for its own sake.

Subsidies Support Parana but Do Not Come From Avantium

The subsidy issue also requires precision. Support through the Just Transition Fund and DEI+ is not being transferred out of Avantium's cash balance. It has been awarded to the new company for further development.

That distinction matters.

The analytical effect remains relevant. Parana obtains access to public funding outside Avantium, while the founders and LIOF are also involved in financing. The amount invested by the founders has not been published and no conclusion should be invented from an undisclosed figure.

For Parana, an independent financing route is positive. For Avantium, it means the parent no longer has to fund every next step itself.

That makes the size of Avantium's retained stake even more important.

Geleen Stays on Board, but Parana Gets Access

The polymerisation unit in Geleen remains owned by Avantium. Parana will lease and use it for development, scale-up and third-party production, while Avantium retains access for FDCA and PEF activities.

This may be economically efficient because an existing facility can be used more intensively.

However, investors do not know the key contractual terms. The rent is not disclosed, nor are the allocation of maintenance costs, future capital expenditure or capacity in situations where both companies require the facility.

This does not prove a problem exists. It means professional investors cannot fully evaluate the arrangement.

The Real Sinking Ship Risk Is FDCA, PEF and Funding

This is where the sinking-ship comparison becomes relevant.

Parana is not the source of Avantium's financial stress. The major capital risk has always been in the core business. Delfzijl still needs to ramp, production must become stable, customers need to absorb sufficient volumes and the licensing model must eventually prove that the technology is economically attractive beyond Avantium's own plant.

That requires time and money.

The company was already facing rapidly declining cash and the need for new equity before the Parana transaction.

If that journey takes longer or costs more than expected, Parana will not carry the bill. Avantium will.

And therefore its shareholders will.

The Lifeboats Start to Look More Attractive Than the Mother Ship

This is where the picture becomes uncomfortable. Parana receives a separate legal structure, its own management, access to funding and subsidies and the freedom to continue developing independently.

Avantium concentrates virtually all of its own financial firepower on FDCA and PEF.

In theory, that is sensible. Scarce capital should go to the largest strategic opportunity.

But if that single remaining opportunity continues to require very large amounts of new capital, concentration also becomes dangerous. The mother ship becomes increasingly dependent on one heavy engine that still has to prove it can generate an adequate economic return.

Ordinary Shareholders Risk Becoming the Victims

This is where we are most critical.

Ordinary shareholders have helped finance a broader technology portfolio inside Avantium for years. Parana now receives an independent future, yet those investors do not know what percentage they indirectly retain if the company eventually succeeds.

At the same time, they face a planned Avantium equity raise of at least €55 million. If new shares are issued at a low price, investors must inject more money simply to preserve their proportional ownership. Those who do not participate are diluted.

That is the painful contrast. A potential growth avenue receives its own lifeboat while ordinary shareholders may again be required to fund the mother ship carrying the largest financial risk.

What Nonsense to Present This as Important News

Against this background, the tone of the announcement is almost laughable.

Avantium has far more important information to provide. Investors need clarity on the actual Delfzijl ramp, saleable output, costs, cash consumption, licensing progress and the final scale and terms of new financing.

Those are the variables that can determine whether significant value is created or existing shareholders suffer severe dilution.

Instead, the market receives an announcement focused on the formal completion of an already known spin-out while the exact minority interest and valuation remain undisclosed.

What exactly are investors supposed to do with that?

If this now qualifies as major corporate news, one almost wonders whether the next release will announce a new refrigerator in the staff canteen.

Why We Continue to Regard Avantium as a Poor Stock

We use strong language deliberately. The issue is not that the technology is worthless or that Delfzijl must fail.

The problem is the relationship between potential future value and the amount of capital existing shareholders may still need to risk in order to reach that future.

A company can succeed technically and still become a terrible investment if success is financed through ever more shares, more capital and less value per existing share.

That is the risk investors should not lose sight of at Avantium.

Parana does not create the problem. It simply makes it even more important to ask who ultimately receives the value and who pays the bill.

Investment Conclusion

The ship has not sunk. But Parana now has its own lifeboat while Avantium must continue carrying the heaviest financial load.

That ordinary shareholders are not even told how much of Parana they still own is unacceptable in our view. Avantium remains a poor investment for us.