De Federal Reserve vraagt grote Amerikaanse banken om gedetailleerde informatie over hun blootstelling aan private credit fondsen, nu opnameverzoeken oplopen en het aantal probleemleningen toeneemt.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Binnen Wall Street wordt gewerkt aan een CDS index om juist tegen deze markt te positioneren. Dat deze ontwikkelingen parallel plaatsvinden, wijst op een duidelijke verschuiving in hoe risico binnen het financiële systeem wordt ingeschat.

• De Federal Reserve onderzoekt of stress in private credit kan doorsijpelen naar het bredere financiële systeem
• Opnameverzoeken nemen toe, terwijl fondsen uitbetalingen beperken om liquiditeit te beschermen
• Banken scherpen kredietvoorwaarden aan en bouwen hun blootstelling gecontroleerd af

Private credit is uitgegroeid tot een markt van circa $1,8 tot $3 biljoen, afhankelijk van de gehanteerde definitie. Daarbij bestaan er duidelijke verbindingen met het traditionele financiële systeem via bankleningen, geschat tussen $95 en $500 miljard, en via verzekeraars die een belangrijke rol spelen in de financiering. Deze verwevenheid vergroot de kans dat spanningen zich niet geïsoleerd ontwikkelen, maar doorwerken naar bredere segmenten van de markt.

Ook het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft recent toezichthouders bijeengebracht om de risico’s rond private credit te bespreken. Wanneer meerdere beleidsorganen zich in dezelfde periode richten op één segment van de markt, is dat doorgaans een signaal dat de onderliggende kwetsbaarheden breder worden erkend.

Investment view

Onze eerste inschatting is dat we mogelijk te maken hebben met een situatie die uiteindelijk met een sisser kan aflopen. Ondanks dat blijft private credit een duidelijk risico binnen het systeem, juist vanwege de structurele kwetsbaarheden. Vanuit dat perspectief kunnen neerwaartse schokken ontstaan wanneer liquiditeit opdroogt of vertrouwen afneemt.

• Private credit fondsen combineren illiquide leningen met periodieke uitstapmogelijkheden voor beleggers
• CDS structuren maken het eenvoudiger om tegen deze markt te positioneren, wat druk op waarderingen kan versterken
• Kapitaalstromen kunnen versnellen wanneer grote partijen hun blootstelling in financiële instellingen tegelijk aanpassen

De kern van het probleem ligt in de balansstructuur van deze fondsen. Leningen worden vaak voor lange termijn verstrekt, terwijl beleggers op vaste momenten hun kapitaal kunnen opvragen. Dat model functioneert zolang instroom en uitstroom in evenwicht blijven. Zodra opnameverzoeken toenemen, ontstaat druk op liquiditeit, wat direct impact heeft op waarderingen en daarmee op marges en balansposities.

De omvang van de markt en de verbinding met banken en verzekeraars maken dit extra relevant. Wanneer waarderingen onder druk komen te staan, kan dit via kredietlijnen en investeringsportefeuilles doorwerken naar de kapitaalpositie van financiële instellingen. Dit vergroot de kans op strengere kredietverlening en hogere financieringskosten in de bredere economie.

De recente acties van de Federal Reserve geven aan dat deze risico’s actief worden gemonitord. Dat kan worden gezien als een eerste vangnet, omdat vroegtijdig toezicht beleidsmakers ruimte geeft om in te grijpen voordat problemen escaleren. Tegelijkertijd laat de geschiedenis zien dat centrale banken risico’s vaak pas volledig erkennen wanneer de eerste scheuren zichtbaar zijn, wat betekent dat geruststellende signalen niet automatisch gelijk staan aan afwezigheid van risico.

Een extra factor is de ontwikkeling van CDS instrumenten gericht op private credit en aanverwante sectoren zoals verzekeraars en regionale banken. Wanneer grote partijen deze instrumenten gebruiken om shortposities op te bouwen en tegelijk hun aandelenblootstelling verminderen, kan dat leiden tot versneld kapitaalverkeer. Dit vergroot de kans op scherpe bewegingen en zet druk op waarderingen binnen deze segmenten.

Voor beleggers betekent dit dat de impact verder reikt dan alleen private credit. Hogere financieringskosten, strengere kredietvoorwaarden en toenemende voorzichtigheid bij banken kunnen de winstgevendheid in bredere delen van de markt raken. Dat heeft directe gevolgen voor positionering en waarderingsniveaus.

Onze visie is dat de markt dit op korte termijn mogelijk onderschat en dat private credit een reëel risico vormt voor de komende periode. Tegelijkertijd moeten we scherp blijven op het feit dat de vroege signalering door de Federal Reserve erop kan wijzen dat dit uiteindelijk met een sisser afloopt. Wij blijven daarom voorzichtig gepositioneerd en houden rekening met mogelijke neerwaartse spillover effecten richting financiële waarden en bredere markten.

🔵 English version

Private credit: Fed steps up scrutiny as Wall Street positions for downside

The Federal Reserve is requesting detailed information from major U.S. banks regarding their exposure to private credit funds as redemption pressure builds and troubled loans increase. Within Wall Street, work is underway to launch a CDS index designed to position against this market. The fact that these developments are unfolding in parallel reflects a meaningful shift in how risk is being assessed across the financial system.

• The Federal Reserve is evaluating whether stress in private credit could spill into the broader financial system
• Redemption pressure is rising, while funds are limiting payouts to preserve liquidity
• Banks are tightening lending standards and gradually reducing exposure

Private credit has grown into a $1.8 to $3 trillion market, depending on the definition used. It is increasingly interconnected with the traditional financial system through bank lending, estimated between $95 and $500 billion, and through insurers that play a key role in funding. This interconnectedness increases the probability that stress does not remain contained but instead propagates across financial segments.

The U.S. Treasury has also brought regulators together to address risks tied to private credit. When multiple policy bodies focus on the same segment within a short timeframe, it typically signals that underlying vulnerabilities are becoming more broadly recognized.

Investment view

Our base case is that this situation could ultimately fade without major systemic consequences. Even so, private credit remains a tangible risk due to its structural fragilities. From that standpoint, downside shocks can emerge if liquidity conditions deteriorate or investor confidence weakens.

• Private credit combines illiquid lending structures with periodic investor liquidity
• CDS instruments enable targeted downside positioning, potentially increasing valuation pressure
• Capital flows can accelerate as large players adjust exposure across financial institutions

At its core, the issue lies in balance sheet construction. These funds extend long-duration loans while offering investors the ability to redeem capital at set intervals. The model works as long as inflows offset outflows. When redemption pressure builds, liquidity tightens, forcing valuation adjustments and impacting margins and capital positions.

The scale of the market and its linkages to banks and insurers make this particularly relevant. As valuations come under pressure, losses can transmit through credit lines and investment portfolios, affecting the capital position of financial institutions. This raises the risk of tighter lending conditions and higher funding costs across the broader economy.

The Federal Reserve’s early monitoring provides a degree of reassurance, as it gives policymakers time to react before stress escalates. However, history suggests that central banks often acknowledge risks more fully once cracks begin to appear, meaning reassuring statements should not be interpreted as the absence of risk.

Another layer comes from the development of CDS instruments targeting private credit exposure, including insurers and regional banks. If large investors build short positions through these products while reducing equity exposure, it could accelerate capital outflows and amplify downside moves across the sector.

For investors, the implications extend beyond private credit itself. Higher funding costs, tighter lending conditions, and increased caution among financial institutions can weigh on profitability across broader markets. This directly affects valuations and portfolio positioning.

Our view is that the market may be underestimating this risk in the near term, and private credit represents a meaningful vulnerability going forward. At the same time, early intervention signals from the Federal Reserve suggest the possibility that this episode may ultimately dissipate without systemic fallout. We remain cautiously positioned while accounting for potential downside spillovers into financials and broader markets.