De private credit markt laat duidelijke tekenen van stress zien. Dit is een update, nadat wij hier de laatste tijd al veel aandacht aan hebben besteed. Default rates lopen op, terwijl redemption requests recordniveaus bereiken en fund inflows scherp terugvallen.

Wil je alle artikelen kunnen lezen en elke podcast beluisteren? Neem dan een abonnement en krijg toegang tot alle artikelen en de database met duizenden berichten.

Parallel daaraan sluiten grote spelers de poorten door strikte limieten op opnames te hanteren. Dit wijst niet op paniek, maar op een geleidelijke herpositionering in een illiquide markt.

• Fitch rapporteert een U.S. private credit default rate van 5.8% (TTM tot januari 2026), licht gedaald naar 5.4% in februari
• PMR-defaults kwamen uit op 9.2% in 2025, een recordniveau, vooral bij kleinere issuers
• Redemption requests lopen op tot 11–22%, terwijl de meeste fondsen slechts circa 5% per kwartaal uitkeren

De druk concentreert zich in sectoren zoals healthcare, consumentengoederen en software, waar hogere rentes en AI-disruptie marges onder druk zetten. Tegelijk blijven verliezen voor senior lenders voorlopig beperkt door herstructureringen en PIK-constructies. Dit dempt de zichtbare schade, maar neemt de onderliggende risico’s niet weg.

Investment view

De private credit markt bevindt zich in een fase van gecontroleerde stress, waarbij risico’s toenemen maar nog niet volledig zichtbaar zijn in waarderingen. Dit vormt een duidelijke kwetsbaarheid, vooral omdat liquiditeit en prijsstelling niet dagelijks worden getest zoals in publieke markten. Hoe groot dit risico uiteindelijk wordt, blijft afhankelijk van de macro-omgeving en het gedrag van investeerders.

• Stijgende defaults wijzen op verslechterende kredietkwaliteit in het middensegment
• Record redemption pressure zet directe druk op liquiditeit en fondsstructuren
• Structurele outflows en lagere instroom verzwakken de kapitaalbasis van de sector

De stijging van defaults raakt vooral kleinere en zwakkere kredietnemers. Dit betekent dat stress zich eerst opbouwt aan de onderkant van de markt. Voor beleggers vertaalt zich dat in een oplopende risicopremie en toenemende kans op herstructureringen.

De redemption pressure is historisch hoog. In het eerste kwartaal zagen meerdere grote fondsen dubbele cijfers aan uitstroomverzoeken, terwijl slechts een fractie daadwerkelijk kon worden uitgekeerd. Hierdoor ontstaat een mismatch tussen liquiditeitsverwachting en realiteit, wat direct impact heeft op vertrouwen.

Wat deze fase extra gevoelig maakt, is dat vrijwel alle grote spelers in dezelfde periode gates toepassen. Hierdoor wordt liquiditeit niet alleen beperkt, maar ook collectief afgeremd. Wanneer meerdere fondsen gelijktijdig uitstroom beperken, verdwijnt de natuurlijke uitlaatklep uit het systeem.

Dit betekent dat druk zich kan ophopen. Liquiditeitsrisico verschuift daarmee van een individueel fondsprobleem naar een sectorbreed mechanisme. In een scenario van verslechterend sentiment kan dit juist leiden tot een versnelling van neerwaartse dynamiek.

Daarnaast is er een duidelijke trend zichtbaar in kapitaalstromen. De verkoop van non-traded BDC’s ligt circa 40% lager op jaarbasis, terwijl Goldman Sachs verwacht dat er tot ongeveer 70 miljard dollar aan kapitaal uit evergreen private credit fondsen kan wegstromen in de komende twee jaar. Dit ondermijnt de groei die de sector de afgelopen jaren heeft gedragen.

De omvang van de markt versterkt dit effect. Met een geschatte grootte van circa 1.8 trillion dollar en een toenemende rol van retailkapitaal is de gevoeligheid voor sentiment duidelijk toegenomen. Dit type kapitaal reageert sneller op onzekerheid, wat de kans op gelijktijdige uitstroom vergroot.

Een belangrijk structureel punt blijft de waardering van activa. Omdat mark-to-market pricing grotendeels ontbreekt, kunnen waarderingen achterlopen op de realiteit. Zodra transacties plaatsvinden, kunnen correcties abrupt en fors zijn, met directe impact op risicoperceptie en allocatiebeslissingen.

Jamie Dimon stelt terecht dat verliezen nu al hoger liggen dan je in een relatief stabiele economische omgeving zou verwachten. Dit wijst op een verhoogde kwetsbaarheid van het systeem, mede door zwakkere convenanten en hogere leverage bij kredietnemers.

Hoewel dit geen herhaling van 2008 is, ligt het risico in de combinatie van illiquiditeit, beperkte transparantie en brede participatie van retailkapitaal. Dat maakt de markt gevoelig voor schokken wanneer meerdere factoren samenkomen.

De huidige situatie kan het best worden omschreven als een geleidelijke de-risking. Er is geen acute crisis, maar de fundamenten verschuiven zichtbaar. Voor beleggers betekent dit dat rendementen aantrekkelijk kunnen lijken, terwijl risico’s zich onder de oppervlakte opbouwen.

Onze visie blijft dat private credit op korte termijn stabiel oogt door structuren en beperkingen, maar onderliggend duidelijk meer risico opbouwt. Bij een verslechtering van de macro-omgeving kan dit snel omslaan. Wij blijven daarom voorzichtig en zien de sector als een latent risico binnen bredere portefeuilles.

🔵 English version

Private credit market: rising pressure exposes structural vulnerabilities

The private credit market is showing clear signs of stress. This is an update, as we have been closely monitoring this space in recent periods. Default rates are rising, redemption requests are reaching record levels, and fund inflows are declining sharply. At the same time, major managers are tightening withdrawal limits, effectively gating liquidity. This reflects a gradual repositioning within an inherently illiquid market.

• Fitch reports a U.S. private credit default rate of 5.8% (TTM through January 2026), easing to 5.4% in February
• PMR defaults reached 9.2% in 2025, a record level driven by smaller issuers
• Redemption requests range from 11% to over 20%, while most funds only allow ~5% quarterly liquidity

Stress is concentrated in sectors such as healthcare, consumer products, and software, where higher rates and AI disruption are pressuring margins. Losses for senior lenders remain contained for now due to restructurings and PIK mechanisms, masking underlying stress.

Investment view

The private credit market is entering a phase of controlled stress, where risks are building but not yet fully reflected in valuations. This creates a clear vulnerability, particularly given the absence of continuous price discovery. The scale of this risk remains uncertain and depends heavily on macro conditions and investor behavior.

• Rising defaults indicate deteriorating credit quality in the middle market
• Record redemption pressure is straining liquidity and fund structures
• Structural outflows and weaker fundraising are eroding the sector’s capital base

Defaults are rising primarily among smaller borrowers, indicating that stress is building at the lower end of the market. For investors, this translates into widening spreads and increasing restructuring risk.

Redemption pressure has reached unprecedented levels. In Q1, multiple large funds saw double-digit redemption requests, while only a fraction could be met. This creates a growing mismatch between perceived and actual liquidity, directly impacting investor confidence.

A key dynamic is that most major managers are implementing gating mechanisms simultaneously. Liquidity is not only constrained, but collectively restricted. When multiple funds limit withdrawals within the same period, the natural exit mechanism disappears.

This allows pressure to accumulate. Liquidity risk becomes systemic rather than fund-specific. In a deteriorating sentiment environment, this could accelerate downside dynamics instead of stabilizing the market.

Capital flow trends reinforce this shift. Sales of non-traded BDCs are down roughly 40% year-over-year, while Goldman Sachs expects up to $70 billion in outflows from evergreen private credit funds over the next two years. This undermines the growth engine that supported the sector.

The scale of the market amplifies the impact. At approximately $1.8 trillion, with increasing retail participation, sensitivity to sentiment has increased. This type of capital reacts more quickly to uncertainty, raising the risk of synchronized outflows.

A critical structural issue remains asset valuation. Without consistent mark-to-market pricing, valuations may lag reality. Once transactions occur, adjustments could be sharp and significant, directly impacting risk perception and capital allocation.

Jamie Dimon’s observation that losses are already higher than expected in a relatively stable environment highlights increased fragility, driven by weaker covenants and higher borrower leverage.

While this is not a repeat of 2008, the combination of illiquidity, opacity, and broad retail participation creates vulnerability. The market becomes exposed when multiple risk factors deteriorate simultaneously.

The current environment can best be described as a gradual de-risking process. There is no immediate crisis, but underlying fundamentals are clearly shifting. For investors, returns may appear attractive, while risks continue to build beneath the surface.

Our view is that private credit remains structurally stable in the near term, but risk is clearly accumulating. A negative macro shift could quickly change the dynamics. We remain cautious and view the sector as a latent risk within diversified portfolios.